Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/18835 K.2021/18481

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafii duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de; 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunun 299. maddesi gereğince takdiren duruşmasız olarak;

Sanık ... müdafiinin 12/03/2020 tarihinde yüzüne karşı verilen kararı yasal temyiz süresi geçtikten sonra 03/06/2020 tarihinde temyiz ettiği, ancak Covid-19 salgını nedeniyle 7226 sayılı Yasa'nın Geçici 1. maddesinin 1. fıkrası ve Yargı alanındaki hak kayıplarının önlenmesi amacıyla getirilen durma süresinin 15/06/2020 tarihine kadar uzatılmasına ilişkin 29/04/2020 tarih ve 2480 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararı gereğince; 13/03/2020-15/06/2020 tarihleri arasında temyiz süresinin durduğu ve temyiz talebinin süresinde yapıldığı kabul edilerek, tebliğnamede bu konuda red isteyen düşünceye katılınmayarak yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik nitelikli yağma; sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; sanık ... hakkında, mağdur ...’e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; sanıklar ..., ..., ... hakkında mağdur ...’ya yönelik nitelikli yağma; sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında müştekiler ... ve ...’a yönelik nitelikli yağma suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulaması yönünden, 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasa'nın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik nitelikli yağma suçunun silahla işlendiği anlaşılıp kabul edildiğine göre, 765 sayılı TCK'nın 497/1. madde ve fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi; mağdur ...’ya yönelik nitelikli yağma suçunun çay ocağında işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar ..., ..., ... hakkında mağdur ...’ya yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde; 5237 sayılı TCK'nın 149/1. madde ve fıkrasının (c), (f), (g) bentinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi; aleyhe temyiz bulunmadığından; mağdurlar ... ve ...’a yönelik nitelikli yağma suçunun mağdurun işyerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ... ...’a yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde; 5237 sayılı

TCK'nın 149/1. madde ve fıkrasının (c), (f), (g) bentinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerekirken, koşulları oluşmadığı halde (a) bendi ile uygulama yapılması sonuca etkili görülmediğinden, anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında, mağdur ...’e yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulaması yönünden, 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasa'nın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Mağdur ...'e yönelik nitelikli yağma suçuna, sanık ...'ün doğrudan katıldığı halde, hakkında TCK'nın 37/1.maddesi yerine, aynı Yasa'nın 220/5.maddesi ile uygulama yapılması, sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde, sanığın örgüt mensubu olması nedeniyle haklarında 5237 sayılı TCK’nın 58/9. maddesinin uygulanmasına karar verilmiş ise de, suç işlemek için kurulan örgüte üye olmak suçundan İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2013 gün 2005/95 esas ve 2013/17 sayılı kararı ile; zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilip kesinleşmesi karşısında anılan sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin artık uygulanma imkanının kalmamış olması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... müdafiisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde “Tekerrür uygulamasına” ilişkin kısımların çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma; sanık ... hakkında mağdur ... ...’a yönelik nitelikli yağmaya kalkışma suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Mağdur ...’a yönelik nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma; mağdur ... ...’a yönelik nitelikli yağmaya kalkışma suçlarında, sanık ...’ün anılan suçlar bakımından örgüt yöneticisi olduğuna ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan 5237 sayılı Yasa'nın 220/5 maddesiyle uygulama yapılarak yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,