Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/1891 K.2021/15999

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-28.06.2014 tarih 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddeleriine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

2-İddianamede işyeri dokunulmazlığını bozma suçu kapsamında uygulanması gereken kanun maddesi olarak TCK'nın 116/2. maddesi gösterildiği halde, aynı Kanun'un 116/4. maddesinin uygulanması ihtimaline binaen sanığa ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde hüküm kurularak CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

3-Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret hükümlülüğünün tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması.