KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2021/19225 E., 2022/9118 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Haziran 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suçlar
- Nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hükümler
- Temyiz isteminin reddi ve esastan red
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan ek kararın incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi'nce verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 20.02.2017 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,
2-Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin sanığın suçu gerçekleştirdiğine dair şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil olmadığına, sanığın beraatine gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2021/19225, K. 2022/9118, 14 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama