Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/19635 K.2022/13919

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay 13. Ceza Dairesi’nin (kapatılan) 12.12.2019 tarih 2019/11562E – 2019/18234K sayılı bozma ilamından önce sanık hakkında birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verildiği, kararın ise sadece sanık tarafından temyiz edildiği gözetildiğinde, sanık hakkında yasal şartları mevcut olmadığı halde ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve sanık müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,