Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/19830 K.2021/13986

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, müvekkilinin suça herhangi bir iştirak iradesi ile dahil olmadığına, müvekkili açısından suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıklar ... ve değerlendirme dışı ...’un müşteki ile İnternet ortamında tanıştıkları ve olay günü müştekinin ilişki için sanıkları evine davet ettiği, sanıkların olay günü saat 19:30 sıralarında yanlarında açık kimliği belirlenemeyen meçhul şüpheli bulunduğu halde müştekinin evine geldikleri, bir süre sonra değerlendirme dışı ... ve müştekinin yatak odasına geçtikleri, burada değerlendirme dışı ...'un birdenbire müştekinin boğazını sıkmaya başladığı,

ardından sanık ... ve kimliği belirlenemeyen meçhul şüphelinin de odaya gelerek müştekiyi darp ettikleri, müştekinin kendinden geçmesi üzerine evde bulunan bir adet LG marka televizyon, bir adet Samsung Note 4 marka cep telefonu, sürücü belgesi ve Greyder marka kahverengi botları alarak evden kaçtıkları, müştekinin İnternetten sanıklara ait fotoğrafları çıkartıp şikayetçi olduğu, müştekinin evinin salonundaki sehpa üzerinde bulunan şekerlik dış yüzeyinden elde edilen parmak izlerinin sanık ...'un sol el orta parmak izi ile aynı olduğunun belirlendiği,

ayrıca müştekinin sanık ...’ı canlı olarak teşhis ettiği, bu itibarla sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.