KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2021/20132 E., 2022/13365 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Ekim 2022
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuk hakkında 07/03/2013 tarih 2011/659 E. - 2013/212 K. numaralı hüküm ile nitelikli hırsızlık suçundan neticeten 1 yıl 5 ay 23 gün hapis cezasına mahkumiyet kararı verildiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı, denetim süresinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle hükmün 14/04/2015 tarih ve 2015/192 E. - 2015/282 K. numaralı hükmü ile açıklanırken aynen açıklanmayarak neticeten 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasına hükmolunduğu,
suça sürüklenen çocuk müdafinin temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesi’nin 30/04/2019 tarih ve 2018/14051 E. - 2019/7027 K. sayılı ilamı ile denetim süresinde işlenen suçun gerekçeli karar temyizinin usulsüz olması sebebiyle kesinleştirme kararının kaldırıldığı ve bu suretle bu ilama dayanılarak hükmün açıklanamayacağı,
varsa başka ilamlarının araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi ve hükmü açıklarken 5271 sayılı CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca eski hükmün aynen açıklanması gerektiğinden bahisle bozma kararı verildiği ve aleyhe temyiz olmaması sebebiyle suça sürüklenen çocuğun ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına hükmolunduğu anlaşılmakla ilk derece mahkemesinin 1 yıl 4 ay 20 günlük hapis cezasının kazanılmış hak olarak korunmasına karar vermesi hukuka uygun olduğundan tebliğnamede bozma kararı verilmesini talep eden görüşe iştirak edilmemiştir.
Suça sürüklenen çocuğun suça konu motosikleti çaldığı yerin müştekinin ikametinin eklentisi olması sebebiyle 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-e maddesiyle uygulama yapılması her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2021/20132, K. 2022/13365, 10 Ekim 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama