KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2021/20152 E., 2021/14191 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Eylül 2021
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Nitelikli hırsızlık
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin pişmanlık duyduğu ve suçu ikrar ettiği halde iyi hal indirimi uygulanmadığı ve cezanın üst sınırdan verildiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;
Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıkların daha önceden tanıştıkları, olay günü de birbirleriyle haberleşerek ... çarşıda buluştukları, katılan mağduru takibe başladıkları, özellikle bilirkişi raporundaki görüntüler doğrultusunda sanıklardan Kenan’ın mağdurun arkasına yanaştığı, sağ elini mağdura uzattığı, bu sırada arkadan gelen diğer sanık ...’ın hızlanarak sanık ...’ın sağına doğru yürüdüğü ve Kenan’ın mağdurun arkasına iyice yaklaşmasının arkasından sağ elini mağdura doğru uzattığı ve suça konu cep telefonunu çaldığı olayda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmama gerekçesi ile cezanın üst sınırdan verilme gerekçesinin yasal ve yeterli olduğu, bu itibarla sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2021/20152, K. 2021/14191, 23 Eylül 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama