Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/20165 K.2022/17573

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmü, sanığın mernis adresinde aynı konutta birlikte yaşadığı annesine 27.10.2015 tarihinde tebliğ edilmişse de; yerel mahkemece yapılan araştırma sonucu sanığın o tarihte askerde olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın 17.02.2017 havale tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek temyiz isteminin reddine 27.02.2017 tarih, 2015/69 Esas, 2015/624 Karar sayılı ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, müştekiye ait inşaat halindeki binada takılı aliminyum pencere pervazlarını çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı kanunun 141. maddesi ile hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında 1 yıl 3 ay hapis cezasına hükmolunduğu halde 1 yıllık denetim süresi belirlenmesi suretiyle; hükmolunan ceza ertelendiğinde belirlenecek olan denetim süresinin mahkum olunan ceza süresinden az olmayacağını düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesine aykırı davranılması,