Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/2040 K.2021/7388

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Mala zarar verme ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazının incelemesinde;

Sanık hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarından hükmolunan doğrudan para cezalarının miktarı bakımından, 14/04/2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile eklenen 5329 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca üç bin liraya kadar olan mahkumiyet hükümlerinin kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyetinin de bulunmaması nedeniyle sanığın temyiz itirazının CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelemesinde

Sanık hakkında TCK 151/1. maddesi gereğince mala zarar verme, 106/1-1. cümle maddesi gereğince tehdit ve 125/1-4 maddesi gereğince hakaret suçlarından hükümler kurulduğu, suç tarihinde mala zarar verme ve tehdit suçlarının uzlaşma kapsamında bulunmaması ve CMK 253/3. maddesi gereğince uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsamına girmeyen bir başka suçla işlenmiş olması nedeniyle uzlaştırmanın mümkün olmadığı anlaşılmış ise de, TCK 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme,

aynı yasanın 106/1-1. cümlesi maddesi kapsamındaki tehdit suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı kanunun 34. maddesiyle değişik CMK 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alındığı, bu nedenle CMK 253/3. maddesinin uygulanma şartlarının ortadan kalktığı, sanık ile mağdur arasında söz konusu kanun değişikliğine göre, tehdit suçu yönünden uzlaştırma işlemi uygulanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,