Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/20880 K.2022/17528

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen düşme kararının incelenmesinde,

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin, “..sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine..” dair temyiz dilekçesinde gösterilen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden CMK'nın 288. ve 289. maddeleri kapsamında olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen düşme kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 03/01/2018 tarih, 2017/2658 Esas 2018/1 Karar sayılı “Kamu davasının düşürülmesine karar verilmek suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddi” kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA,

II-Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise,

Sanığa yüklenen nitelikli hırsızlık suçunun suç tarihi dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 142/3. maddesi ve 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesi birlikte değerlendirildiğinde, zamanaşımı süresi bakımından lehine olan 765 sayılı TCK’nın 493/1.son, 61, 522. maddeleri yönünden aynı Yasa'nın 102/3. ve 104/son maddeleri gereğince 15 yıl olan olağan zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 13.08.2003 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,