Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/20990 K.2021/17982

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk tarafından verilen 02.02.2018 tarihli eski hale getirme, temyiz ve infazın durdurulmasına ilişkin dilekçede; karar kendisine tebliğ edilmediğinden temyiz hakkını kullanamadığının belirtildiği, temyiz dilekçesi ve eski hale getirme talepli istemin birlikte verilmesi halinde, karar verme yetkisinin 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğu, bu nedenle mahkemenin 09.02.2018 tarih ve 2013/444-652 E.-K. sayılı ek kararının kaldırılarak yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen 18.12.2013 tarihli kararın daha önce suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun herhangi bir tebliğ yapılmadığı halde Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca 20.02.2014 tarihinde usulsüz olarak tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, eski hale getirme istemi yerinde olduğundan suça sürüklenen çocuğun öğrenme üzerine 02.02.2018 tarihinde yaptığı temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b ve 31/2. maddesinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçu, aynı Kanun’un 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 11 yıl 3 aylık genel dava zamanaşımına bağlı olup, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk kararın kesinleştiği 04.03.2011 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 05.04.2012 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu da nazara alınarak, suç tarihi olan 07.05.2008 tarihinden Dairemizin inceleme tarihine kadar bu sürenin geçmiş bulunması,