Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/21102 K.2022/2327

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, mahkemenin 30.06.2005 tarih 2001/6 Esas, 2005/751 Karar sayılı kararı ile yokluğunda hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verildiği, kararın Tebligat Kanununun 35. maddesine göre sanığa tebliğinden sonra, temyiz edilmeksizin 05.05.2009 tarihinde kesinleştirilmesi üzerine sanığın 06.10.2020 havale tarihli dilekçesiyle; yapılan tebligatın usulsüz olduğunu belirterek eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu olayda, sanığın yokluğunda verilen kararın, savunması sırasında mahkemeye bildirdiği adresine gönderildiği,

ancak “adresten ayrıldığı...mahalle muhtarlığında kaydına rastlanmadığı” belirtilerek tebligat evrakının mahkemeye iade edildiği, bunun üzerine bu adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı, ancak sanığın yokluğunda verilen kararın Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği belirtilen bu adresinde sanığa daha önce yapılmış bir tebligat bulunmadığından, Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eski hale getirme ve temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522, 102/3, 104/2. maddelerinin ve hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 66/1-d, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK'nın daha lehe olduğu ve bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/3. ve 104/2. maddelerinde öngörülen 15 yıllık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 31.12.1999 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,