Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/21219 K.2022/8288

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen ve bilinen en son adresine çıkarılan tebligatın iade edilmesi üzerine, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca aynı adrese tebligat yapıldığı, bu kanun maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması ve sanığın adres kayıt sisteminde adresinin de bulunmaması gerektiği, sanığın MERNİS adresi tespit edilmeden ve daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmadığı halde, Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğu, öğrenmekle yapılan temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmün temyizi mümkün olmadığından, tebliğnameye uygun olarak sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sonuç cezanın 2 yıl 3 ay 15 gün yerine 1 yıl 15 ay 15 gün olarak eksik hesaplanması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.