Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/21346 K.2022/17531

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ile zorunlu müdafii arasında yüzyüzeliğin gerçekleştiği, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 11/05/2017 tarih, 2017/880 Esas, 2017/877 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının sanık müdafiine 24.05.2017 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilmesine karşın sanık müdafii tarafından temyiz dilekçesi verilmediği,

sanığın 07.09.2017 tarihli dilekçesi ile aynı mahkemenin başka bir dava dosyasından verilen hapis cezasının işbu dosyadan aldığı mahkumiyet hükmünün infazından mahsup edilmesini istediği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararından haberdar olduğu halde 16.05.2018 havale tarihli dilekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz talebinde bulunduğu Çay Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2018 tarih, 2015/130 Esas, 2017/223 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz isteminin itirazı kabil olmak üzere reddine karar verildiği,

sanığın ek karara yönelik itirazını inceleyen Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2018 tarih, 2018/434 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın kabulü ile ek kararının kaldırılmasına kesin olarak karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanık tarafından 16.05.2018 tarihinde verilen eski hale getirme ve temyiz istemine ilişkin dilekçede temyiz hakkının geri verilmesini istediğinin belirtildiği,

eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin 5271 sayılı CMK’nın 42/1.maddesine göre hükmü, temyizin incelemekle görevli Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu dikkate alındığında, mahalli mahkemenin 25.05.2018 tarih, 2015/130 Esas, 2017/223 Karar sayılı ek kararı ile Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2018 tarih, 2018/434 Değişik İş sayılı kararlarının hukuki değerden yoksun yok hükmünde oldukları belirlenerek yapılan incelemede,