Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/21541 K.2021/17075

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müstakil olarak verilen müsadere kararının tabi olduğu kanun yolu ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

Somut olayda nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından yargılanan sanık ... hakkında 11/03/2016 tarihinde verilen mahkumiyet kararları temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Bu dava dolayısıyla el konulan ve Gaziosmanpaşa Adli Emanetinin 2013/1186 sırasında kayıtlı 1 adet T şeklinde anahtar ile ilgili olarak ise; 05.03.2019 günlü ek kararla TCK’nın 54. maddesi uyarınca dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiş ve bu karar sanık tarafından verilen 29.03.2019 tarihli dilekçeyle temyiz edilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı kararın (miktar itibariyle) kesin olduğu görüşündedir.

Müsadere, bir güvenlik tedbiridir. Müsadere kararları, kural olarak asıl hükmün tabi olduğu kanun yoluna tabidir. Müstakil müsadere kararlarına gelince;

Karar tarihi itibariyle ikili bir ayırım yapmak gerekir.

1- Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçmeden önce müstakil olarak verilen müsadere (veya iade) kararları yönünden 04.06.1936 gün ve 12-14 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca karar tarihindeki miktara ve 5219 sayılı Kanun ile değişik 1086 sayılı HMUK'nın 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırına göre kararın kesin olup olmadığı belirlenecektir. Buna göre, 20.07.2016’dan önce müstakil olarak verilen ve kesin olmayan kararlar temyiz kanun yoluna tabi olacaktır.

2- 20.07.2016 ve sonrasında müstakil olarak verilen müsadere (veya iade) kararları, 5271 sayılı CMK’nın 256 ve 258. maddeleri uyarınca, istinaf kanun yoluna tabidir.

Açıklanan nedenlerle;