Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/21566 K.2022/16916

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa, temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın 02/12/2019 tarihinde başka suçtan hükümlü olduğu Ceza İnfaz Kurumu’nda tebliğ edildiği, ancak sanığın ek kararı süresi içerisinde temyiz etmediği anlaşılmakta ise de.

Anayasanın 40/2, CMK’nın 34/2. ve 232/6. maddelerine göre hüküm fıkrasında verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüte yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerekirken, hükmün tebliğ edildiği tarihte cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilen kararda, "tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceği" açıklanıp kendisine bildirilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesi yollamasıyla 263/1. maddesine aykırı davranılarak yanıltıldığı,

bu itibarla 09/07/2020 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;