Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/21808 K.2022/12169

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 299. maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden ve takdiren sanık ... müdafiisinin duruşmalı inceleme istemi yerinde görülmemiştir.

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin reddine ilişkin 11.12.2019 tarihli ek karara yönelik temyiz istemlerinin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede,

1-Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...’e yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi;

Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...’e yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan istinaf başvurularının esastan reddi;

Sanık ... hakkında mağdur ...’ya yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi;

Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...’ya yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan istinaf başvurularının esastan reddi;

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik sanıklar müdafiileri ile katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıkların müdafiilerinin, “mağdur beyanı dayanak alınarak hüküm kurulduğu,

mahkumiyeti gerektirir yeterli delil bulunmadığı .. beraatlerine karar verilmesi gerektiği ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına” katılan vekilinin ise “sanıkların tefecilik suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine” dair temyiz dilekçelerinde gösterilen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden CMK'nın 288. ve 289. maddeleri kapsamında olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet ve tefecilik suçundan kurulan beraat hükümlerinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiileri ile katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan ve eleştiri içeren ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 18/11/2019 tarih, 2018/802 E. 2019/1174 K. sayılı “Düzeltilerek İstinaf Başvurularının Esastan Reddi”, “İstinaf Başvurularının Esastan Reddi” ve “Beraat” kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile kısmen tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık ... müdafiisinin 11.12.2019 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 15.Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 11.12.2019 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık müdafiisinin temyiz isteminin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında mağdur ...’ya yönelik nitelikli yağma, sanık ... hakkında tefecilik ve mağdur ...’e yönelik nitelikli yağma suçlarından kurulan istinaf başvurusunun esastan reddi kararlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde ise;

Hükümden sonra sanık ...’ın 17.09.2020, sanık ...’ın ise 13.09.2021 tarihinde vefat ettiklerinin UYAP sisteminden alınan nüfus kayıtlarından anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,