Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/22059 K.2021/18203

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 28/12/2009 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 13/03/2010 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu nazara alınarak yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/2, 522, 523, 102/3, 104/2 maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça ilişkin 142/2-d, 168/1, 66/1-d, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasa’nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olduğunun anlaşılması karşısında; sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCK'nın 493/2, 522, 523. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın tür ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 15 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 31/05/2005 gününden karar tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilmeden, sanık hakkında düşme kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,