Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/22081 K.2022/1367

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2017 yerine, 04/03/2017 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanıkların olay günü saat 03.00 sularında, yolda yürüyen katılanın yanına motosikletle yanaştıkları, sanık ...’ın katılana küçük siyah bir tabanca tevcih ettiği ve cep telefonunu zorla aldığı, sanıkların daha sonra motosiklerle olay yerinden ayrıldıkları iddiası ile dava açıldığı,

lâkin katılan ...'un olayın birkaç saat sonrasında Şehremini Polis Karakolu'nda saat 08.42'de verdiği ifadesinde, kadın failin yüzünde kask olduğu için yüzünü göremediğini, erkek faili ise bir anlık gördüğünden yüzünün şeklinin tam aklında olmadığını, bu nedenle failler hakkında teşhis işlemi yapamayacağını beyan ettiği, ancak 07/03/2017 tarihli fotoğraf teşhis tutanağında, faillerin ikisini de teşhis ettiği, katılanın istinabe yoluyla alınan kovuşturma beyanında da fotoğraf teşhisini teyit ettiği görülmekte ise de;

olayın hemen akabinde karakolda alınan beyanında sanıkların ikisinin de yüzünü görmediğini, teşhis işlemi yapamayacağını beyan etmesi ve sanıkların atılı suçlamayı kabul etmeyip sadece başka bir eylemi gerçekleştirdiklerini kabul etmeleri karşısında, sadece fotoğraf teşhisinin sanıkların mahkûmiyeti için yeterli tek delil olarak kabul edilmesinin olanaklı bulunmadığı, bu çerçevede elde edilen delillerin sanıkların mahkumiyeti için kuşkudan arınmış, kuvvetli ve inandırıcı mahiyette olmadığı gözetilerek, sanıkların atılı suçtan beraatleri yerine yazılı gerekçe ile mahkumiyetlerine hükmedilmesi,