Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/22129 K.2021/16472

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın mahkumiyetine yeterli ve kesin delil olmadan beraati yerine mahkumiyetine karar verildiği, 5237 sayılı TCK’nın 50 ve 51. maddelerinin ve lehe olan indirimlerin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...'ın müştekinin öz oğlu olduğu ve ortak konutta ikamet ettikleri, olay tarihinde sanığın saat:11.00 sıralarında evde oldukları esnada müştekiden para talebinde bulunduğu, müştekinin kabul etmemesi üzerine sanığın müştekiye makas fırlatarak "para vermesen seni öldürürüm" şeklinde tehdit ettiği, bunun üzerine müştekinin sanığa para verdiği eylem sebebiyle yağma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.