KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2021/22391 E., 2022/3958 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hükümlü
- ...
- Suç
- Nitelikli hırsızlık
- Hükümler
- Temyiz talebinin reddi, uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Hükümlü hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin ek kararın incelemesinde;
Hükümlü hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 31/12/2020 tarihli dilekçesi üzerine, hükümlü hakkında önceden verilip kesinleşmiş hapis cezasının uzlaşma kapsamında olmadığından uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair kararın, infaza ilişkin olması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayıp, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98. maddesi uyarınca çektirilecek cezanın kısmen veya tamamen yerine getirilmesi ile ilgili mahkemece verilecek kararlar aynı Kanunun 101/3. maddesi gereğince itiraza tabi olduğundan,
5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, hükümlünün dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazının merciince incelenerek esastan karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
II-Hükümlü hakkında temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın incelemesinde;
Hükümlü hakkındaki ...
8. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/07/2006 gün ve 2006/211 Esas-2006/735 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün hükümlü müdafii tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 09/10/2012 gün ve 2009/13910 Esas - 2012/16825 Karar sayılı kararıyla onandığı anlaşılmakla, hükümlünün 06/08/2020 tarihindeki vaki temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK’nun 305. maddesinde öngörülen “Temyiz edilemeyecek kararlardan olması” nedeniyle temyiz itirazının reddine yönelik usul ve kanuna uygun bulunan ...
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2021/22391, K. 2022/3958, 22 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama