KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2021/22551 E., 2022/17770 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Aralık 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suçlar
- Hakaret, mala zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddiyle, temyiz başvurusunun reddi
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde
Kamu görevlisine hakaret suçundan doğrudan zarar görmeyen ve bu suç yönünden temyiz hak ve yetkisi bulunmayan katılan vekilinin anılan suça yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, temyiz dilekçelerinde gösterilen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden CMK'nın 288 ve 289. maddeleri kapsamında olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;
Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm ile mala zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen esastan red kararlarının kesin olması nedeniyle bu suçlar yönünden temyiz isteminin reddine dair 02/12/2020 tarihli ek kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmediğinden;
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2021/22551, K. 2022/17770, 20 Aralık 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama