Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/22723 K.2022/17111

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarına yönelik, sanık ... hakkında mala zarar verme suçuna yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık ... hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından, sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükümlerin cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizleri mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince katılan ... ve katılan sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında tehdit suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararların 5271 sayılı yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyizi olanaklı olmadığı, katılanlar vekilinin dilekçesi sanık ... hakkındaki tehdit suçu yönünden itiraz mahiyetinde değerlendirilerek itiraz merciince bu hususta karar verildiği anlaşıldığından dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

III-Sanık ... hakkında hakaret suçlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 125/1., 125/4. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 67/3. maddelerinde öngörülen 8 yıllık uzayan dava zamanaşımının sanık ...’in ilk savunma tarihi olan 17/04/2014 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,