Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/2279 K.2021/8514

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 1-Olay günü saat 20.50 sularında sanığın, aynı apartmanda oturdukları komşusu olan katılana ait tel örgülü demirlere ve çiçeklere kasten zarar verdiği, bu durumun taraf beyanları, olay yeri inceleme ve tespit tutanağı, fotoğraflar ve tüm dosya kapsamı ile sabit olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-Sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilecek olması hâlinde; hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan ''etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile'' ibaresinin madde metninden çıkarıldığı, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca;

''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151. maddesinde tanımı yapılan mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, TCK'nın 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek,

atılı suç yönünden 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,