Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/23059 K.2022/6587

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, sanığın diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 21.05.2020 tarih ve 2019/13-632 sayılı içtihadında belirtildiği üzere; sanığın, mağdura ait motosikleti, kullanım gereği yol kenarında açıkta park hâlinde bulunduğu sırada çalışma sistemini durdurucu etkiye sahip olup ayrıca bir muhafaza işlevi görmeyen direksiyon kilidini kırmak suretiyle çalmaya teşebbüs ettiğinin anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunu oluşturması,

Kabule göre de;

28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,