Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/23116 K.2021/17298

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Hükmedilen cezanın tür ve miktarı itibarıyla koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme istemi 5271 sayılı CMK’nın 299. maddesi uyarınca yerinde görülmeyerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafinin temyiz isteminin sanığın suçu işlemediğine, aile bireylerinin sanığı uyuşturucudan uzak tutmak amacıyla şikayet ettiklerine,

tanık ifadelerinin çelişkili ve muğlak olduğuna ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik olduğu anlaşılmakla anılan sebeplere yönelik yapılan temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Cezaevinden izinli olarak eve gelen sanığın uyuşturucu madde temini için babasından bıçak çekerek para istediği ve bir hafta içinde toplamda 1000 TL aldığı, sanığın yağma kastının aynı mal varlığına yönelik olarak 1000 TL’ye özgülendiği ve eylemin bu miktarın tahsili için işlendiği anlaşılmakla hakkında tek nitelikli yağma suçundan hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde iki kez cezalandırılması,