Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/23228 K.2022/16741

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında ... Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/10/2017 gün, 2016/310 Esas ve 2017/327 sayılı mahkumiyet hükümlerine karşı sanıklar müdafiilerinin istinaf talebi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli kararı ile dosyanın daha önce aynı suç nedeniyle ayrı dosya üzerinden yargılanan sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlerin Yargıtay denetimine gönderildiği, aynı suçu işleyen dava konusu sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlerinde Yargıtay tarafından incelenmesi gerektiği gerekçesiyle iade edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi, “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddeleri uygulanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

7 Kasım 2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de Bölge Adliye Mahkemelerinin 20/07/2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlayacağı ilan edilmiş ve aynı tarihte Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete başlamıştır.

Görüldüğü üzere, Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete başlama tarihi olan 20/07/2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322.nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddelerinin uygulanacağı, 20/07/2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerinin uygulanacağı ve İstinaf Mahkemeleri faaliyete geçtikten sonra verilen İlk Derece Mahkemeleri kararlarının istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmaktadır.

Ne kadar suç varsa o kadar dava vardır, ne kadar sanık varsa o kadar dava vardır. Şahsi ve/veya fiili irtibat nedeniyle bu davaların birlikte görülüyor olması bunların tabi olduğu kanun yolunu değiştirmez.