Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/23738 K.2021/18863

Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/02/2015 tarih, 2014/467 esas ve 2015/142 karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/1, 62, 52, 50. maddeleri gereğince 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verildiği, anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18.Ceza Dairesinin 04/04/2018 tarih 2019/7338 esas ve 2020/1217 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında kurulan hükmün onanmasına karar verildiği,

bu karara karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.09.2021 tarih ve KD-2021/96217 sayılı yazısı ile özetle, sanığın suç tarihinde suça konu Vodafone iletişim şirketinin çatısında baz istasyonunun kurulu bulunduğu apartmana girdikten sonra baz vericisinin bakır kablolarını kestikten sonra götüremeden apartman sakinlerince yakalandığı olayda, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli 7188 sayılı Kanunun 26. maddesi ile CMK'nın 253/3. maddesinde yer alan "Birlikte" ibaresinde sonra gelmek üzere "Aynı mağdura karşı" ibaresinin eklendiği,

dava konusu olayda hırsızlık suçunun mağdurunun Vodafone iletişim şirketi, konut dokunulmazlığını ihlal suçunun mağdurunun ise apartman sakinleri olduğu, dolayısı ile her iki suçun mağdurunun farklı olması nedeni ile hüküm tarihinden sonra getirilen düzenleme ile konut dokunulmazlığını ihlal suçunun uzlaşma kapsamında kaldığı,

bu itibarla bu suç bakımından sanık ile suçun mağduru olan apartman sakinleri arasında uzlaştırma işlemleri yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması nedeni ile yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği değerlendirilerek itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.09.2021 tarih ve KD-2021/96217 sayılı itirazı yerinde görülmüş olduğundan Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 04/04/2018 tarih 2019/7338 esas ve 2020/1217 karar sayılı kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Sanığın Vodafone iletişim şirketinin sadece baz istasyonunun bulunduğu apartmana girdikten sonra belirtilen baz istasyonunun kablolarını çalmaya teşebbüs şeklindeki eylemlerinde hırsızlık suçu ile konut dokunulmazlığını ihlal suçunun mağdurlarının farklı olması gözetildiğinde; Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34.

maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrası değişikliği ile 24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7188 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu ile bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair Kanunun 26. maddesi ile değişik CMK'nun 253. maddesinin 3. fıkrası son cümleye eklenen "Aynı mağdura karşı" ibaresinin eklenmesi birlikte değerlendirilerek 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesinde tanımı yapılan konut dokunulmazlığını ihlal suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre sanığın işlediği konut dokunulmazlığını ihlal suçundan uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,