Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/23888 K.2022/15896

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmün aynen açıklanması gerekirken 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinin uygulanması suretiyle hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 51/3. madde ve fıkrası uyarınca "cezası ertelenen hükümlü hakkında, mahkûm olunan ceza süresinden az olmamak kaydıyla bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir." hükmüne aykırı olarak mahkumiyet süresinden az denetim süresi belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçunda, ertelemede denetim süresini belirleyen parağrafta yer alan "1 yıllık denetim süresinin 1 yıl 1 ay 10 gün" olarak belirlenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.