Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/24034 K.2022/17497

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanık veya müdafii istinaf başvurusu yapmadığı halde sanığın daha lehine hüküm verildiği, yasal koşulları oluşmadığı ve somut olaya uygun düşmediği halde, TCK maddesinin 167/1-b hükmü uygulandığı,

sanığın eyleminin adam öldürmeye teşebbüs, en iyi ihtimal ile ise olası kasıt altında adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu, bu nedenle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği, eksik ceza tayin edildiği, TCK’nın 62. maddesinin uygulanma şartlarının oluşmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.