Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/24166 K.2022/132

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında, ... 16. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 14.01.2016 tarihli ve 2014/87 E ve 2016/6 K sayılı, nitelikli yağma suçundan TCK’nın 149/1-c-h, 62, 53. maddeleri uyarınca kurulan 9 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün, sanıkların müdafiileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 11.12.2019 tarihli, 2017/1048 E ve 2019/6186 sayılı kararı ile oy çokluğu ile onanmasına karar verilmesine müteakip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.01.2020 tarihli ve 2016/137148 sayılı itirazı üzerine, Dairemizin 05.02.2020 tarihli, 2020/133 E ve 2020/351 sayılı kararı ile oy çokluğu ile itirazın reddine karar verilip, itiraz konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kumluna gönderildiği,

Yargıtay Ceza Genel Kumlunun 28/05/2020 tarihli, 2020/6-98, 2020/234 sayılı ilamı ile; "Dairemizin 11.12.2019 tarihli, 2017/1048 E ve 2019/6186 K sayılı onama kararının kaldırılmasına, ... 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli ve 2014/87 E ve 2016/6 K sayılı hükmünün, davadan haberdar edilmeyen ve suçtan zarar gören ...'ye tebliğinin sağlanmasına" dair karar verilip, dosyanın Dairemize gönderildiği,

Dairemizin 07.10.2020 günlü, 2020/1970 E ve 2020/3399 K sayılı ilamı ile; gerekçeli kararın, davadan haberdar olmayan ve yokluğunda hüküm kumlan suçtan zarar gören ...’ye tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosya içerisinde rastlanmadığından; gerekçeli kararın adı geçen suçtan zarar görene tebliğ edilerek buna ilişkin belge ile sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten ve bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra dosyanın incelenmek üzere Dairemize gönderilmesinin sağlanması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verildiği,

Mahkemesince tebligat işlemleri tamamlandıktan sonra dosyanın yeniden temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Birlikte suç işlediği iddia olunan sanıklar ..., ...'nın üzerlerine atılı suç nedeniyle birinin savunmasının diğerinin savunmasına zarar vereceği, aralarında menfaat çatışması olduğu, bu nedenle mtidafilerinin değişik kişiler olması gerektiği düşünülmeden aynı vekaletnameli Avukat tarafından savunulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 152- 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38/1-b, 35. maddelerine aykırı davranılması,

Uygulamaya göre de;

Oluş ve dosya içeriğine göre.

Somali'den aktarmalı uçakla İtalya'ya gitmek üzere ...'a gelen mağdurun, bir gece konaklayacağı oteli Taksim'de aradığı sırada sanık ... ile karşılaştığı, içinde bulunduğu koşullardan ona bahsettiği, sanık ...'in de "Restoran, kulüp ve otelin olduğu bir yer bildiğini, mekanın güzel olduğunu" söylemesi üzerine önce kabul etmediği, şahsın çok ısrar etmesinden rahatsız olmasına karşın yabancı bir ülkede olduğu için bir şey yapmadan o şahıs ile "Cadde-i Kebir" adlı mekana gittiği, içeriye girince ortamdan hoşlanmadığı için çıkmak istediği ancak şahsın mağduru, en arkada bir masaya oturtmasıyla iki bayanın hemen gelip masada yerlerini aldığı,

sanık ...'e buradan ayrılmak istediğini belirttiği sırada diğer garson sanık ...'nin, masaya iki kola ile davetsiz oturan bayanlara içki servisi açtığı, mağdurun kolayı içip ayağa kalktığında adı geçen garsonun 420 TL'lik bir hesap getirdiği,

bu parayı ödeyemeyeceğini belirtince sanık ...'nın masaya gelip sert bir şekilde menüyü gösterip "Ne yazıyorsa ödeyeceksin" şeklinde söylemesi üzerine korkup problem çıkmasın diye cebinden cüzdanını çıkardığı sırada 55- 60 yaşlarında 1.70- 1.75 boylarında kısa saçlı 80- 85 kilo civarında bir başka erkek şahsın gelip, elinden cüzdanını alıp 100 ABD doları ve 80 TL parayı alıp, içinde 30 TL para olan cüzdanını iade ettiği, mekandan çıkıp bir kaç saat İstiklal Caddesinde dolaşıp,

13.09.2013 günü 02.00 sularında Taksim Polis Merkezi önünde görevlerini ifa eden Beyoğlu Asayiş Büro Amirliğine bağlı 6965 nolu ekibe durumu bildirdiğinin ileri sürüldüğü olayda;

Mağdur'un, parasını alan erkek şahıs dışındaki sanıkları teşhis ettiği,

Sanık ... aşamalardaki savunmalarında özetle; 13.09.2013 günü saat 21.00'de mağdurun güzel bir mekan olup olmadığını sorması ile onu Caddei Kebir'e götürdüğünü, mağdurun masaya oturup iki bayan davet edip sohbet edip kadınlara iki bira ısmarladığını, hesabı istediğinde garsonun 280 TL hesap getirdiğini, mağdurun bunu alıp kasaya gidip ödeme yaparak dışarı çıktığını, kendisinede 20 TL bahşiş verdiğini, bu arada kendisine "Bayan çıkmıyor mu" diye sorduğunu, ona bilgisi olmadığını söylediğini, anılan işletmede mağdurun talebi ile masada oturduğunu beyan ettiği,

Sanık ... aşamalardaki savunmasında; anılan işletmede 10 gündür garson olarak çalıştığını, mağdurun bir şahıs ile birlikte gece saatlerinde gelip iki bira ile iki de bayanı masaya davet ettiğini, şahsın bayanlara içki ısmarladığını, sonra hesabı ödeyip ayrıldığını,

Sanık ... aşamalardaki savunmalarında ise; anılan işletmeyi 2 aydır çalıştırdığını, işletmenin 17 çalışanı olduğunu, olay gecesi saat 22.00'de şahsın adisyon ile geldiğini, hesabının 280 TL olduğunu söylediğini, şahsın çok yüksek demesi üzerine alkol alıp eğlendiniz lütfen hesabı ödeyin dediğinde onun da 100 ABD doları ve 80 TL verip ayrıldığını, 10 dakika sonra gelip masasında oturan bayanı çıkarmak istediğini, olumsuz yanıt vermesi üzerine ayrılıp sivil polisler ile işletmeye geldiğini, iddianın asılsız olduğunu, işletmenin bir gece kulübü olduğunu, işletmenin bir ücret tarifesi olduğunu, verilen hizmet bedelinin alındığını ileri sürdüğü, dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Tamamı sözlü yargılamadan oluşan dosyada; olay tarihi itibarıyla işletmeye ait fiyat tarifesi ve adisyon fişinin dosyada bulunmadığı gibi burada çalışan diğer kişilerin konu ile ilgili bilgisine başvurulmadığı dikkate alındığında;

1-Öncelikle; yağma suçunun cebir ve/veya tehdit unsurunun ne şekilde gerçekleştiği ve/veya nelerden ibaret olduğunun karar yerinde tartışılmaması,

2-Yağma suçunun sübutu halinde ise; yukarıda açıklanan dosyada eksik kalan tüm hususlar araştırılıp sunulan hizmet bedeli ile mağdurdan tahsil edilen para miktarı arasında bir nispetsizlik bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra, sonucuna göre; delillerin bir bütün halinde takdiri ile sanıkların eyleminin, hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda düzenlenen yağrifa^şucunda daha az cezayı gerektiren hal başlıklı 150/1. maddesi kapsamında kalıp kalmadığı hususu tartışılmadan eksik tahkikat ile yetinilip yargılamaya devamla yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,