Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/24199 K.2021/20784

Sanık ... hakkında müşteki ...’e yönelik 03.02.2003, 29.03.2003 ve 10.04.2003 tarihlerinde işlendiği iddia edilen 3 adet çekin yağmalanması suçlarından Özel yetkili ...

7.Ağır Ceza Mahkemesinin 18.3.2009 tarih, 2006/195 E, 2009/56 K. sayılı ilamı ile verilen beraat kararının, Dairemizin 2.7.2012 tarih, 2009/22399 E, 2012/13339 K. sayılı ilamı ile müsned suçlardan mahkumiyetine karar verilmesi gerekçesiyle bozulduğu, bozma sonrası dava dosyasının devri sonrası yetkili Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 18.6.2014 tarih, 2014/54 E, 2014/99 K sayılı hükmü ile sanık ...’ın yağma suçlarından 5237 sayılı TCK'nin 149/1-c-f-g, 62, 53, 63. maddeleri gereğince ayrı ayrı üç kez 10’ar yıl hapis cezasıyla mahkumiyetine karar verildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 18.10.2015 tarih, 2014/379259 nolu tebliğnamesi ile hükümlerinin “ONANMASI” yönünde görüş bildirildiği, Dairemizin 25.9.2017 tarih, 2015/7872 E, 2017/3117 K sayılı ilamı ile savunmana ödenen avukatlık ücretinin yargılama gideri olarak sanığa yükletilmesine ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Dairemizin anılan kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/11/2021 gün, KD-2021/121870 sayılı yazılarında;

“.. Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik Nitelikli Yağma suçundan yapılan yargılama sonucunda TCK'nın 149/1-c-f-g, 62, 53, 63. maddeleri gereğince ayrı ayrı üç kez 10'ar yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir. Bu kararın sanık ve savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığımız hükmün düzeltilerek onanmasını talep etmiştir. Yüksek Yargıtay 6.Ceza Dairesi 25/9/2017 gün ve 2017/7872 Esas, 2017/3117 Karar sayılı kararı ile Nitelikli yağma suçundan Düzelterek Onamıştır.

Akşehir Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18/06/2014 gün, 2014/54 Esas ve 2014/99 karar sayılı kararı incelendiğinde, sanık hakkında mağdur ...'e karşı gerçekleştirdiği nitelikli yağmanın konusunun mağdurdan alınan 3/2/2003 keşide tarihli, lehdarı ... 2.000.000.000 TRL, 29/3/2003 keşide tarihli lehdarı ... 2.600.000.000 TRL, 10/4/2003 keşide tarihli lehdarı ... 998.000.000 TRL bedelli üç adet çek olduğu mağdur beyanları, Şekerbank'a ait kayıtlar, yağma sonucu verilen çek fotokopileri, teşhis tutanakları, sanığın savunması ile tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'ın mağdur ...'e yönelik Nitelikli yağma suçunun işlendiği tarihte 15-18 yaş arasında olduğu TCK'nın 31/3. maddesi gereğince yaş sebebiyle indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu,

Yukarıda açıklanan nedenlerle; Yüksek Dairenizin 25/09/2017 gün, 2017/7872 Esas ve 2017/3117 karar sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılarak, sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik nitelikli yağma suçundan verilen mahalli mahkeme hükmünün BOZULMASINA, aksi düşüncede olunması halinde dosyanın Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi, itirazen arz ve talep olunur.” talebiyle itiraz kanun yoluna başvurulmuştur.

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;

1-) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2-) Dairemizin 25.9.2017 tarih, 2015/7872 E, 2017/3117 K. sayılı düzeltilerek onama ilamının kaldırılmasına, kararın diğer bölümlerinin aynen KORUNMASINA karar verilerek,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...’e yönelik yağma suçundan mahalli mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünün Dairemizin 25.9.2017 tarih, 2015/7872 E, 2017/3117 K. sayılı düzeltilerek onama kararı ile kesinleştiği ve bu halde dava zamanaşımının ortadan kalkacağı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı ile gelen dava dosyasında itirazın kabulüne kadar geçen sürenin zamanaşımının hesabında dikkate alınmayacağı gözetilerek yapılan incelenmede:

UYAP üzerinden yapılan incelemede 27.06.1987 doğumlu olan ve suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında, müşteki ...’den yağmalanan 03.02.2003, 29.03.2003 ve 10.04.2003 tarihli 3 adet çekle ilgili olarak mahkumiyet hükmü kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesiyle indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,