Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/24803 K.2022/6746

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay tarihinde şikayetçilerin sanığın müdür olarak görev yaptığı işyerine gece vakti müşteri olarak gittikleri, işyerinde çalıştığı anlaşılan buna karşılık kimlikleri belirlenemeyen iki bayanın şikayetçilerin masasında oturduğu, masaya üç adet kola geldiği,

kısa bir müddet sonra sanığın yanında firari beş kişi ile birlikte şikayetçilerin masasına geldikleri ve şikayetçileri yüzlerini sıkmak ve ayrıca "ceplerinizdeki bütün parayı verin yoksa buradan çıkamazsınız" şeklinde tehdit etmek suretiyle üzerilerindeki tüm parayı istedikleri firari kişilerden birinin şikayetçilerin üzerilerini aradığı ve şikayetçilerden ...'in üzerinden 2500 dolar ile 200 TL parayı, diğer şikayetçilerin her birinin üzerinden de 200 dolar parayı aldıkları sonrasında şikayetçilerin polise gideceklerini söylemeleri üzerine,

bu kez şikayetçi ...'den aldıkları 2000 dolar ile diğer şikayetçilerin her birinin üzerinden aldıkları 200 dolar paraları iade ettiklerinin anlaşılması karşısında, sanığın özgülenen kast gözetildiğinde eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK’nın 149/1-c-d-h maddesinde düzenlenen tek bir nitelikli yağma suçunu oluşturacağı ve soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına şikayetçilerin rıza gösterip göstermeyeceği sorularak TCK'nın 168/3-4 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması zorunluluğu gözetilmeksizin delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan

gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,