Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/24974 K.2022/11189

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05/12/2012 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 12/10/2014 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/2, 522 (pek fahiş), 102/3, 104/2. maddelerinin ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 6545 sayılı Yasayla yapılan değişiklikten önceki aynı suça uyan 142/2-d, 66/1-d, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK'nın daha lehe olduğu ve bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 15 yılllık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 05.11.2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,