Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/25075 K.2022/16594

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Her ne kadar Mahkemece 09.07.2021 tarihli ek kararla, uyarlama yargılaması sonunda verilen 08.04.2010 tarihli kararın sanığın yokluğunda verildiği ve hükümlü bulunan sanığa CMK 35/3. maddesi gereğince usule aykırı şekilde tebliğ edildiğinden bahisle kesinleşme şerhinin iptaline karar verilerek 08.04.2010 tarihli kararın sanığa yeniden tebliğine karar verilmesi sonucu karar sanık tarafından temyiz edilmişse de ilgili kararın 17.06.2011 tarihinde kesinleştirilmesinden sonra sanığın 08.05.2012 tarihinde infaza yönelik, 24.07.2012 tarihinde mahsup talepli dilekçe verdiği,

Mahkemece de 19.06.2012 tarihli ek kararla istemin reddine, 28.09.2012 tarihli ek kararla ise mahsup kararı verildiği anlaşılmakla ilgili kararın sanık tarafından öğrenildiğinin anlaşıldığı ancak sanık tarafından temyiz edilmediği, sanığa yapılan ikinci tebligat sanığa temyiz hakkı vermeyeceğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık hükmü temyiz ettiğinden, anılan yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak temyiz isteminin REDDİNE, 29.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.