Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/25107 K.2022/6353

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve merciilere başvuracağı, süreleri ve şekli kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir şeklindeki düzenleme karşısında, sanık müdafiinin yüzüne karşı sanığın yokluğunda verilen hükümde yasa yolu başvuru süresi başlangıcının yanlış gösterilmesi sebebiyle tebliğ üzerine sanık tarafından yapılan temyizin süresinde olduğu düşünülebilinir ise de;

ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 02/04/2013 tarihli ve 2012/14-1533 esas, 2013/113 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, mesleği bir kamu hizmeti niteliğindeki avukatlık olan, sanıkların savunmasını üstlenen ve bu bağlamda savunma ve kanun yollarına başvuru için yeterli düzeyde hukuki bilgiye sahip olan müdafiin temyiz süresinin, kararın yüze karşı verildiği hallerde tefhimden itibaren işlemeye başlayacağını ve hangi hükümlerin re'sen temyize tabi olduğunu bilmemesi düşünülemeyeceğinden,

kanun yolu bildirimindeki bu eksiklik/hatanın müdafii açısından bir yanılgı ve bu bağlamda hakkın kullanılması yönünde bir engel oluşturmayacağı gibi sonradan yapılan tebliğin de sanığa temyiz hakkı vermeyeceği değerlendirilmiştir.