KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2021/25437 E., 2022/1103 K.·İncelenen Kararın;
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Nitelikli yağma
- Hükümler
- Düzeltilerek esastan red
- Temyiz edenler
- Sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafii
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Bölge Adliye mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Hükmedilen ceza miktarına göre, sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme istemi, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince yerinde görülmemiştir.
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...’ın temyiz dilekçesinin yağma suçundan beraatine, taksirle yaralama suçundan yargılanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinin delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, kurulan hükmün hukuka ve yasalara aykırı olduğuna, sanığın diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içinde hareket etmediğine,
sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinin ise, ek savunma hakkı verilmeden tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, yerel mahkemece verilen hükmün hukuka aykırı olduğuna, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, sanığın suçu işlemediğine, etkin pişmanlık şartlarını yerine getirebilmek için sanığın tahliyesinin gerektiğine, yağma suçunun oluşmadığına, teşebbüs hükümlerinin değerlendirilmediğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2021/25437, K. 2022/1103, 8 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama