Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/25648 K.2022/4630

Mala zarar verme suçundan sanıklar ... ve ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 151/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/12/2014 tarihli ve 2013/276 esas, 2014/1179 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 02.03.2021 gün ve 94660652-105-35-1948-2021-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.04.2021 gün ve 2021/39836 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre, yargılama aşamasında sanıkların savunmasının Mahkemesince 30/05/2013 tarihli oturumda alındığı, kısa kararın da sanıkların yokluğunda verildiği, karar tarihi itibariyle cezaevinde bulunan sanıklar hakkında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 196. maddesi uyarınca savunmalarında duruşmalardan vareste tutulmaya yönelik talepleri bulunmadığı halde kısa kararın okunduğu oturumda hazır edilmeksizin ya da ses ve görüntü bilişim sistemi (segbis) aracılığı ile savunmaları alınmaksızın, savunma hakları kısıtlanmak suretiyle mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanıklar hakkında 01/12/2014 tarihli kararın sanıklar müdafiilerinin temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesi’nin 11/06/2019 tarihli kararı ile incelenerek hükümlerin bozulmasına karar verildiği ve ilam başlığında doğrudan kesin nitelikte adli para cezasına hükmedilmesi sebebiyle temyiz yasa yoluna tabi bulunmayan mala zarar verme suçunun adının da yer aldığı anlaşılmış ise de; anılan hususun sehven yazılan maddi hata niteliğinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;