KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2021/25889 E., 2022/2413 K.·İncelenen Kararın;
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Şubat 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Katılanlar
- ..., ...
- Suçlar
- Nitelikli hırsızlık, gece vakti konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, bu suçlar bakımından sanıklar müdafiilerinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'', aynı Kanun’un 294. maddesinin ''temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' ve aynı Kanun’un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiilerinin temyiz talebinin sanıkların atılı suçu işlemediklerine, gece vakti işlediklerine dair delil olmadığına, katılanlar vekilinin temyiz talebinin ise zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2021/25889, K. 2022/2413, 28 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama