Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/3036 K.2021/18485

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Müştekinin şikayet beyanında bisikletini kilitleyerek bıraktığını söylediği, sanıkların da farklı aşamalarda verdikleri kabul içeren beyanlarında, sanık ...’nin eline sopa gibi bir şey aldığı ve zincirin arasına takıp çevirmek suretiyle zincir kilidini kırdıktan sonra bisikleti aldıklarını beyan ettikleri, ancak motosikletin zincirle bir yere sabitlenerek mi yoksa teker ve gövdesinden zincirlenerek mi bırakıldığının dosya içeriğinden anlaşılamaması karşısında, müştekiye konunun açıklattırılmasından sonra suç vasfının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık ...’in mükerrirliğe esas alınan TCK'nın 191/1. maddesi gereğince kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin mahkumiyetinin, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” şeklinde düzenleme getirmesi ayrıca aynı Kanun'la 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi uyarınca koşulların oluştuğu takdirde "davanın düşmesi" ve “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, lehe olan bu düzenleme ve TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca sözü edilen hükümlülüğün akıbetinin mahkemesinden sorularak sonucuna göre tekerrüre esas alınıp alınamayacağının değerlendirilmesi gerekliliği,