Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/3333 K.2021/19449

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının inenmesinde;

Sanığın müştekiye ait motosikleti çaldığı sırada meydana gelen hasarın, sanığın eyleminin motosikletin mülkiyetine yönelik olması nedeniyle ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağının göz ardı edilerek, beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmiş ise de; bu yönde kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği mümkün görülmekle yapılan incelemede;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 (dahil) TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında tayin edilen 660 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanık ... müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.10.2015 günü saat 00:30-10:00 arasında tanık ...’a ait binanın yan tarafında bulunan etrafı çevrili bahçe içerisinden müşteki ...’ye ait suça konu motosiklet ile tanık ...’a ait elektrikli bisikletin çalındığı, aynı gün yaptığı araştırma sonucu müştekinin çalınan motosikletinin sanık ...’a ait depoda olduğunu öğrendiği ve kolluk kuvvetlerine bilgi vermesi üzerine deponun önünde tanık ...’ye ait aynı yerden çalınan elektrikli bisiklet ile 22.09.2015 tarihinde başka bir müştekiye ait (...) çalınan motosikletin bulunduğu,

bu arada deponun bulunduğu yerde bekleyen müştekinin kolluk kuvvetlerine eşkal bilgilerini göremediği bir şahsın kullandığı motosikletle kaçtığını söylemesi üzerine müştekinin gösterdiği istikamette müşteki ...’ye ait motosikletin bulunduğu. UYAP üzerinden yapılan incelemede, tanık ...’a ait elektrikli bisikletin çalınması olayına ilişkin olarak ...

2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 26.01.2016 tarih, 2015/624 Esas ve 2016/69 Karar sayılı ilamı ile TCK’nın 142/1-e maddesi uyarınca verilen mahkumiyet kararının Dairemizin 29.11.2011 tarih ve 2021/1861-18415 E.-K. sayılı ilamı ile eylemin TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suça uyduğundan hareketle bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında;

1-) Bozma sonrası yapılacak yargılamada, öncelikle müşteki ... ile tanık ...’a ait eylemlere ilişkin her iki dava dosyasının da birleştirilmesi,

2-) Aynı yerden çalındığı anlaşılan müşteki ...’ye ait suça konu motosiklet ile tanık ...’a ait elektrikli bisikletin, gerektiğinde müşteki ... ve tanık ...’den de ayrıca sorulmak suretiyle aynı gün çalınıp çalınmadığının tereddüde mahal bırakmayacak şekilde tespiti, ardından elektrikli bisiklet ile motosikletin;

a-) Aynı gün çalınmış ise; tanık ...’ye ait binanın bahçesinden çalınmış olmaları sebebiyle, sanık çaldığı eşyaların farklı kişilere ait olduğunu bilemeyeceğinden, ortak hakimiyet ve müşterek zilyetlik kuralı gereğince sanık hakkında (TCK’nın 142/2-h maddesi uyarınca) tek bir hırsızlık suçundan hüküm kurulması ile 5271 sayılı CMK’nın 223/7. maddesi uyarınca aynı fiil nedeniyle aynı sanık hakkında sonradan açılmış davanın reddine karar verilmesi gerektiği,

b-) Farklı zamanlarda çalınmış ise; TCK’nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ile suça konu yerin bina eklentisi vasfında olması sebebiyle sanığın eyleminin bir bütün halinde TCK’nın 142/2-h ve 43/1. maddelerinde düzenlenen suça uyduğunun gözetilmesi,