Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/362 K.2021/9943

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın müştekiye karşı gece vakti gerçekleştirdiği hırsızlık suçundan eylemine uyan ve 765 sayılı TCK'nın 493/1 maddesinde tanımlanan nitelikli hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/3 ve 104/2. maddeleri ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın sanığın eylemine uyan 142/1-b,143,151/1,116/1-4,119/1-c,66/1-d, 67/4 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, 5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri nazara alındığında, dava zamanaşımı süresi bakımından 765 sayılı TCK hükümlerinin sanığın lehine olduğu anlaşılmakla,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 16/01/2013 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 07/12/2013 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu da nazara alındığında, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1 maddesine göre hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, 765 sayılı TCK'nun 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 15 yıllık zamanaşımı süresinin suçun işlendiği 23/01/2005 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,