Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/3706 K.2021/7369

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın müştekinin bulunduğu işyerine giderek konuşma bahanesiyle aldığı telefonla iş yerinden ayrılması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kararı verilmesi,

2-) Sanığın tekerrüre esas alınan sabıka kaydındaki Şile Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/271 Esas, 2015/420 Karar sayılı ilâmının 20.11.2015 tarihinde kesinleştiği ve bu suretle suç tarihinden sonra kesinleşen hükmün tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas olamayacağı, sanığın tekerrüre esas olan Üsküdar 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2011/343 Esas, 2011/413 Karar sayılı ilamının bulunduğu anlaşılmakla; hükümde yanlış ilamın tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınması,