Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/4764 K.2021/12243

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-18.12.2014 saat 21:00 ile 19.12.2014 saat 09:00 aralığı bir vakitte mağdur ...’a ait iş yerinin bahçesinde park halinde bulunan 01 PU 837 plakalı motosikletin çalındığı, 30.12.2014 tarihinde suça konu motosikletin plakası sökülmüş halde tanıklar ... ve ...’in kullanımında polisler tarafından bulunduğu, tanıklar ... ve ...’in ifadelerinde motosikleti suça sürüklenen çocuk ...'dan emaneten aldıklarını beyan etmeleri üzerine suça sürüklenen çocuk ...’ın yakalandığı,

suça sürüklenen çocuğun savunmasında, motosikleti bit pazarında tanımadığı bir şahıstan 200 TL karşılığında satın aldığını, daha sonra tanıklar Barış ve Kadir'e emaneten verdiğini söylediği, olayda; ruhsatla alınıp satılan motosikleti kimden aldığını ispat edemeyen ve buna dair de kanıt sunamayan suça sürüklenen çocuk ...’ın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h madde ve fıkrasında düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu düşünülmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; a) Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nun 165/1 ve 31/3. madde ve fıkraları uyarınca tayin olunan 4 ay hapis cezasının, aynı kanunun 62. maddesi uyarınca cezasından 1/6 oranında indirim yapılırken, hesap hatası sonucunda 3 ay 10 gün hapis cezası yerine, 2 ay 20 gün hapis cezasına hükmolunarak noksan ceza tayini,

b) Hükümden sonra 24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde tanımı yapılan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun’un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun’un 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,