Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/5206 K.2021/9051

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede;

Yerel mahkemenin 11.12.2012 tarihli ve 2010/594 E. 2015/ 845 K. sayılı ilamı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan doğrudan 2000 TL adli para cezasına hükmedilerek kesinleştiği anlaşılmakla, mahkemesince anılan suç yönünden yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına da konu edilmesi mümkün olmadığından, dosyanın bu suç bakımından incelenmeksizin İADESİNE,

II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik incelemede:

1-5271 sayılı CMK'nun 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nun 34 ve 230. maddeleri ve Ceza Genel Kurulu'nun 18/11/2014 gün ve 2013/8-830 esas - 2014/502 karar sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

2-TCK’nın 116/4. maddesinde düzenlenen geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali suçunun, suç tarihine göre uzlaştırma kapsamında bulunmayan mala zarar verme suçuyla birlikte işlendiği iddia edildiğinden, CMK 253/3. maddesine göre uzlaşma kapsamında bulunmadığı, ancak mala zarar verme suçunun hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, somut olayda konut dokunulmazlığının ihlali suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,