Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/5248 K.2022/177

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... 17. Asliye Ceza Mahkemesince 02.03.2016 gün, 2014/806 esas ve 2016/195 sayılı karar ile, sanık (katılan) ... hakkında mala zarar verme suçundan doğrudan 1000 TL adli para cezası, katılan sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan ceza tayinine yer olmadığına ilişkin kararlara yönelik katılan sanık ... müdafi, katılan sanık ..., katılan ... tarafından süresinde temyiz edildiği anlaşılmış ise de;

Mala zarar verme suçundan hükmedilen doğrudan 1000 TL adli para cezasının, 14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, temyiz edilemez nitelikte olduğu, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 02/07/2021 gün ve 211 sayılı iş bölümüne ilişkin kararının ceza daireleri ortak hükümler bölümünde, ''Temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle ilk bakışta reddedilecek temyiz talepleri görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmaz.'' şeklinde düzenlemeye yer verildiği, dolayısıyla mala zarar verme suçundan verilen kararın temyiz kapsamı dışında olduğunun anlaşılması karşısında;