Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/5383 K.2022/671

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalarda suça konu aracın kapısını sente tabir edilen bir araçla açtığını ve yine aynı aleti aracın kontak kısmına takarak aracı çalıştırdığını beyan etmesi karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 03/12/2015 yerine 03/04/2015 olarak yazılması,

3-Hükümlülüğüne karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile uygulama yapılmaması,

4-Sanığın gözaltında geçirdiği sürelerin cezasından mahsubuna yönelik olarak hakkında 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uygulaması yapılmaması,