Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/5437 K.2022/502

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğinin kabulünde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Oluş ve dosya kapsamına göre, olay sonrası kovuşturma aşamasında alınan ifadelerinde, müşteki ...’un çay fabrikasında geçici olarak çalışması nedeniyle işletmesini yaptığı kafeyi gözkulak olması için müşteki ...’ya emanet ettiği bu sırada müşteki ...’un kısa bir süre arkadaşlık yaptığı sanığın kafeye gelerek ...’a ait fotoğraf makinesini aldığı,

akabinde müşteki ...’nın çalıştığı markete giderek bir yeri arayacağı bahanesiyle cep telefonunu alıp olay yerinden ayrılması şeklinde gerçekleşen olayda, hırsızlık suçlarının müştekilere ait iş yerlerinde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, sanığın her bir mağdura yönelik eyleminden dolayı suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK' nın 142/2-h maddesiyle ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5271 sayılı CMK’nin 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20 TL dahil az olması) halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 18.00 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,