Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/5699 K.2022/340

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun müştekinini cüzdanından aldığı 600 TL paranın, 500 TL'sini iade etmiş olması, sonraki olayda da aldığı paralardan 250 TL’yi sakladığı yeri söyleyerek iadesini sağlamış olması, müştekinin ikinci eylem sırasında çalındığını belirttiği paranın bir kısmının ele geçmemiş olması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı müştekiden sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4. maddenin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sosyal inceleme raporu için harcanması zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bilirkişiye ödenen 230 TL'nin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,