Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/5725 K.2022/335

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında hükmolunan cezanın niteliği ve niceliği gözönüne alındığında, 5219 sayılı Yasanın 3/B maddesi ile değiştirilen 1412 sayılı CMK'nun 305/1. maddesine göre iki milyar lira olan temyiz kesinlik sınırının, hüküm tarihinden önce 14.4.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa ile sadece doğrudan verilen para cezalarında 3.000 TL'ye çıkarılması nedeniyle, sanık hakkındaki gün adli para cezası olarak verilen mahkûmiyet hükümleri kesin nitelikte olduğu ve temyiz kabiliyeti bulunmadığından temyiz talebinin reddine dair 09/05/2016 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden CMK'nın 296. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine ilişkin kararın ONANMASINA,

2-Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında 23/06/2009 tarihinde hapis cezasına hükmedildikten sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğine göre, 5 yıllık denetim süresi içinde sanığın yeniden suç işlemesi halinde, mahkemece ancak CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında koşullarının varlığı halinde cezanın ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilerek açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerektiği halde açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması dışında, bir imkan mahkemeye tanınmadığı gözetilmeden,

dosya kapsamında birbirinden bağımsız iki olay iki mağdur ve verilmiş iki ayrı mahkumiyet olduğu halde mahkemece bu kararlardan sadece birisi açıklanırken diğer mağdura yönelik kararın açıklaması unutulduğu söz konusu açıklanmayan kararın zamanaşımı sürecinde her zaman açıklanması mümkün ise de açıklanan kararın müştekisininde kararda açık açık gösterilmemesi nedeniyle açıklanan karar ile açıklanmayan kararın tespitinin ve denetiminin mümkün olmayacak, hükümde karışıklığa neden olacak şekilde karar verilmesi;

Kabule göre de;

a-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,

b-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.10.2018 tarih, 2015/8-656 Esas ve 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması,